اونُا كِ اميدِ قومُ خيشُا بودَن uno ke omide qowmo xiso budan * چوُ باد كِ بر دُامَنِ سَارا رفتَن cu bad ke bar domane sara raftan افسوس كه مردمان دانا رفتند * شيرين سخنان مجلس آرا رفتند آنان كه اميد قوم و خويشان بودند * چون باد كه بر دامن صحرا رفتند * * * افسوس كِ گُلرُخُا كَفه پوُش شِدَن afsus ke golroxo kafe pus sedan * از خَاتِر هَمدِگه فِرَاموش شِدَن az xatere hamdege feramus sedan اوُنُا كِ بِ سَد زُبُا سخن مىگفتن uno ke be sad zobo soxan migoftan * يا رَب چِ شنيدِيَن كه خَاموُش شِدَن yarab ce senideyan ke xamus sedan افسوس كه گلرخان كفن‌پوش شدند * از خاطر همديگر فراموش شدند آنان كه به صد زبان سخن مىگفتند * يا رب چه شنيده‌اند كه خاموش شدند * * * پِدَر خَتّا كَشيد وَر دوّرِ خُانه pedar xatte kasi var dowre xone * كِ گَر مُا مىروُم اى خَتّ بِمُانه ke gar mo miravom i xatt bemone اگر قوّمُا بِيَن ااوال‌پُرسى agar qowmo beyan aval porsi * بِگويِى رفت جاىِ جَاوِدُانه beguyey raft jaye javedone پدر خطّى كشيد به دور خانه * كه گر من مىروم اين خط بماند اگر قومان بيايند احوال‌پرسى * بگوييد رفت جاى جاودانه * * * آ از دِلِ نَاتَوُا وَرَارُم يا نه a az dele natavo vararom ya ne * سوُز از همه قَمگِنُا وَرَارُم يا نه suz az hame qamgeno vararom ya ne ااتش بِ دل افتَاده وُ جُا مىسوزه ates be del oftade vo jo misuze * يا رَب بِ سَرِ زُبُا وَرَارُم يا نه ya rab be sare zobo vararom ya ne آه از دل ناتوان برآرم يا نه * سوز از همه غمگنان برآرم يا نه آتش به دل افتاده و جان مىسوزد * يا رب به سر زبان برآرم يا نه * * *